|
Waterschoenen
Code PSB017
De oplossing voor Nederland's 'droge voeten'-probleem: trek de waterschoenen aan! Overal ter wereld wordt bij de occupatie van een amfibisch landschap gekozen voor het bewonen van een droog deel of het maken van een drijvende voorziening. Deze inzending onderzoekt de mogelijkheid van een drijvende, volledige stedelijke ontwikkeling.
Het grootste deel van
het bereiken van duurzaamheid zit hem vaak in fundamentele basiskeuzes.
Huidige stand van zaken
Landschap
Bij de inrichting van het Nederlandse landschap worden steeds meer bewoordingen
als 'natuurlijker' en 'duurzamer' gebezigd. Hierbij gaat het dan met name
om de onderste (existentiële) 'laag' op de kaart: het watersysteem,
de bodemtypologie en het landschap. Naast het rationeel verkavelde en
ontwaterde Nederland komt er nu ook een voor een flink deel natuurlijk(er)
en dus in het westen natter en mogelijk drassig(er) Nederland.
Sociaal-economische
ontwikkelingen/trends
De wooncultuur in Nederland is er een die redelijk "naar binnen gericht"
en individualistisch is. Ten aanzien van werken zijn er ontwikkelingen
als een forse toename van de ICT-sector, waardoor thuiswerken en de mogelijkheid
van werken op een minder bereikbare plek onder handbereik zijn gekomen.
Mobiliteit wordt als zeer waardevol beschouwd en naarstig wordt gezocht
op welke wijze dat zo milieuvriendelijk kan. In de 'netwerksamenleving'
komen meer en meer 'footloose'-bedrijven.
Bewoning van het amfibische landschap
Van oudsher werd bij de occupatie van een drassig gebied gekozen voor
één van de volgende twee manieren: er werd een droog gebied
betrokken of er werd een drijvende voorziening gemaakt. De droge delen
waren er al van nature of werden opgeworpen. Nederlanders zijn dit laatste
principe blijven toepassen tot aan de Flevopolders en IJburg toe. Het
wonen op palen is strikt gezien een variant op het opwerpen van een droog
gebied. Redelijk onderbelicht in Nederland is het principe van drijven
gebleven. Pas recentelijk is weer interesse ontstaan in drijvende woonvormen.
Deze bevinden zich nog op het schaalniveau van de woning. Deze inzending
gaat verder en onderzoekt de mogelijkheid van een drijvende nederzetting,
een drijvende stedelijke ontwikkeling.
Strikt gezien kan een
"moerassig gebied" weer onderverdeeld worden in de elementen
land en water en een overgangszone: de drassige ('ondoordringbare') oever
/ gradiënt. Van die overgangszone kan gezegd worden dat het ecologisch
gezien het meest kwetsbaar en waardevol is en vanuit het mogelijk menselijk
occuperen van een moerasgebied het meest lastig. Er is geen menselijke
cultuur waar ook ter wereld die in moerasgebieden juist voor die zone
in de trits land-moeras-water kiest. Keuze van deze inzending voor wonen
in het water-deel in een moeraslandschap gebeurt dan ook vanuit praktisch
en ecologisch oogpunt. Het grootste deel van het bereiken van duurzaamheid
zit hem vaak in fundamentele basiskeuzes. Het wordt veel meer mét
het water leven als bijvoorbeeld nu al aan de Amazone gebeurt. Daar hebben
de waterwegen de functie die hier de autowegen hebben. Een ander voorbeeld
is Thailand, waar in rivieren drijvende hotels voorkomen in 'onherbergzame'
streken.
De drijvende nederzetting
Waterschoenen exploreert nieuwe en combineert innovatief bestaande vormen
van:
° wonen: diversiteit aan woonmilieus en mogelijkheden waaronder bijvoorbeeld
Het Gewild Wonen.
° werken: bijvoorbeeld ICT-bedrijven, kassenteelt, watertransport
en -overslag.
° transport: schip, hovercraft, zeppelin, electrocar.
° recreatie- & cultuur: watergerichte en footloose-vormen.
° voedselvoorziening: bijvoorbeeld kassenteelt, viskwekerij.
De drijvende nederzetting
kent vanwege zijn brede, ondiepe drijfconstructie geen hoogbouw. Waterschoenen
is een modulair systeem en daarmee flexibel in opzet en gebruik.
De drijvende nederzetting kent meer toepassingen dan alleen in een drassig
landschap: deze vorm kan natuurlijk ook ontwikkeld worden in rivieren
en meren en in de toekomst te ontwikkelen retentiebekkens. Daarnaast bijvoorbeeld
in zandwinputten. Het 'droge voeten'-probleem van Nederland is door de
drijvende nederzetting opgelost: de stedelijke ontwikkeling trekt de waterschoenen
aan!
De omgeving / landschappelijke inpassing
De drijvende nederzetting 'komt niet boven de bomen uit'. Er is een diversiteit
aan mogelijk materiaalgebruik en architectuurstijlen. De vormgeving van
de bebouwing kan nog plaatsvinden in een bandbreedte van 'contrasterend
met' tot 'wegvallend in' de omgeving.
Waterschoenen maakt
voor de inpassing in bestaande (infra-)structuren gebruik van het water,
een vanoudsher voor de Nederlander bekend terrein. Als een serie waterlelies
zullen de waterschoenen in een plas verschijnen.
Thema's die van toepassing zijn:
Streven is om waterschoenen als autonome eenheid in natte gebieden te
leggen. In principe zou dit dus zo min mogelijk negatieve milieu-effecten
op de omgeving moeten hebben.
Ecologie: waterschoenen
heeft een minimum-impact op de omgeving: is verplaatsbaar, weinig invloed
op bijvoorbeeld waterstromen en bodemsituatie.
Afval: o.a. toepassing
van systemen voor biologische afbraak.
Energie: waterschoenen
maakt gebruik van zonne-, wind- en waterstromingsenergie en accusystemen.
Materiaalgebruik: invulling
met state-of-the-art duurzaam materiaal.
|