|
Staat als een huis
Nederlanders blijven actie ondernemen om het land te verdedigen tegen het rivierwater. In ons plan vormt architectuur de overgang tussen land en water waardoor er ook een beter samenspel gaat plaatsvinden tussen wonen, werken, recreeren en water. In dit plan wordt ruimte voor de rivier gegenereerd door een 'opslag' bekken. Nederlanders voeren
al eeuwen lang een strijd tegen het water. Bij bevolkingstoename in de
veertiende eeuw werden de rivieren ingedijkt waardoor er relatief veilig
land werd gewonnen. Deze dijken zijn nu cultuur historisch erfgoed geworden
maar voldoen eigenlijk niet meer aan hun functie, vele dijken moeten dan
ook opnieuw verzwaard worden. Het fenomeen dijk is niet meer iets van
deze tijd, het is een wel erg letterlijke barriere tussen water en land,
hierdoor is er geen samenspel tussen land en water, wonen en water. Wij
zouden in Nederland juist met het water moeten wonen . Hiervoor hebben
wij een strategie ontwikkeld waarbij ruimte voor de rivier gegenereerd
wordt door middel van een 'opslag' bekken. De dijk wordt doorbroken en
in het achterland vervangen door architectuur die zowel een woon, werk
als een waterkerende functie heeft. Binnen deze architectuur ontstaat
er aan de waterzijde een soort moerasachtige vallei (omdat het achterland
doorgaans lager ligt), welke vol kan lopen tijdens de hoge waterstand
van de rivieren. Het is niet ondenkbaar de damwand die de vallei omsluit
te laten begroeien. De landzijde van de architectuur kan aangesloten worden
op eventueel aanwezige verstedelijking of opgaan in landelijk gebied.
De gebruikers van deze architectuur kunnen optimaal genieten van de natuur,
dichterbij kun je niet wonen. De woningen, winkels
en kantoren zullen gebruik maken van duurzaam bouwen oplossingen voor
een beter millieu zoals bijvoorbeeld: |