|
Kraal zonder grenzen Zuid-Holland is bij uitstek een gebied waar de grens tussen water en land in het landschap en de tijd moeilijk te trekken is. Hier werd ik bij het zoeken naar de symbiose tussen mens en natuur geïnspireerd door amfibieën en nomadenvolken. De amfibie heeft zich perfect aangepast aan deze omgeving. Voelt zich zichtbaar thuis, zowel op land als in het water, is beweeglijk, ademt door de huid. Nomadenvolken passen zich aan aan weer en wind, leven wat de omgeving biedt en respecteren die. Zij zijn mobiel en autarkisch. Ik stelde me een woonbuurt voor waar natuur en mens met elkaar in harmonie zijn. Ik koos voor een opzet die past in de natuur en omgeving, zonder belasting aan het milieu en met minimale, eenvoudig verwijderbare infrastructuur en op zichzelf staande, makkelijk verplaatsbare en verwijderbare wooneenheden. Ik heb gekozen voor lage bebouwing, aanpasbare indeling en waar mogelijk gebruik van natuurlijke, gebiedseigen materialen en toepassing van louter zonne-energie. De woningen zijn in modules samen te stellen, te ordenen en uit te breiden. Ik droomde van een woonstede, een kraal aan de rand van de plas, deels op legakkers, half tussen het hoogopgaande hakhout, verscholen in het landschap, weg van drukte en los van bestaande infrastructuren. De woning is bolvormig, waardoor energieverbruik en warmteverlies optimaal is. In zijn eenvoudigste vorm ontstaat dan de woning bestaande uit één vertrek zoals bekend van de iglo of de yurt. Van daaruit kunnen naar behoefte een of enkele funkties in aangeschakelde gelijkvormige modules ondergebracht worden. Bijvoorbeeld de keuken, een slaapvertrek of natte cel. De modules kunnen naar behoefte al dan niet door binnenwanden of vide worden ingedeeld. Andere modules kunnen op afstand worden gezet, bereikbaar via een loopbrug. Denk hierbij aan de schuur, een terras met plantenborders en het zonnepanelenpark. De woning wordt op locatie opgebouwd op een cortenstalen onderbouw. Naar analogie van de yurt is de basis van de schil een inklapbaar houtskelet aan de buitenkant bekleed met riet, aan de binnenzijde afgewerkt met leemstuc. Door de ademende en vochtregulerende eigenschappen van dit materiaal ontstaat een uiterst prettig binnenklimaat. Wandverwarming verhoogt het comfort. Het bovendeel van de kap is wegdraaibaar. Ook de zonwerende glasplaat daaronder is weg te draaien. Daardoor kunnen licht respectievelijk de buitenlucht vrij in de woning toegelaten worden. De woningen worden in groepen van maximaal 6 stuks gedacht rond een gemeenschappelijke kern waarin een aantal voorzieningen centraal worden ondergebracht. Ook het eindpunt van de pendelroute is inpandige gedacht. Voor het vervoer van en naar de buitenwereld worden lichte amfibie-voertuigen gebruikt, voorzien van rupsbanden en schoepraderen en aangedreven door elektrische energie. De banden en raderen zijn onafhankelijk aan- en uitschakelbaar. Door gebruik te maken van de jongste technologieën behoort onbemand pendelen tot de mogelijkheden. Per woning is dan ook slechts één voertuig gedacht. Er wordt gebruik gemaakt van de mogelijkheden die de natuur biedt ten aanzien van het gebruik van energie en water en van afbraak van reststoffen. Ik kies voor fotovoltaïsche cellen, maximaliseren van gebruik van regenwater, zuiverende werking van riet en compostering organisch afval. Gas wordt niet gebruikt. Leidingwater wordt in tanks aangevoerd. De woonmodules zijn voorzien van een aantal uitschuifbare "poten" met elk een scharnierbare luchtkamer. Deze 'platvoeten' zijn voorzien van rupsbanden. De woning kan zonder meer op het land, drijvend in het water, deels in het water of op oneffen ondergrond worden geplaatst. In het water geplaatst is de diepgang minder dan 1 meter. Door water in de luchtkamers toe te laten, kan de voet op de bodem worden gezet. Indien modules verplaats of verwijderd moeten worden kan water uit de luchtkamers worden weggepompt. Door de rupsbanden kan de module uit vastzuigende ondergrond worden bevrijd. De opzet leent zich bij uitstek voor gebieden die onder water gezet moeten kunnen worden. Mijn auto heb ik in het lawaai en het drukke leven achtergelaten. De wereld van rust en natuur ga ik letterlijk en figuurlijk tegemoet. Zoemend vaar ik mijn kraal binnen. In mijn droom betreed ik mijn woning. Ruim, licht. Door het raam zie ik de einder. Een vlucht ganzen trekt voorbij. Hoor, een karakiet! Een geweldige plaats, een weldadige sfeer. Mijn landschap, mijn plek, in de kraal, waar grenzen wegvallen. |