Donuts for live Code PAB097 Een donutvorming lichaam vormt de basis van de amfibischewoning. Het centrum kan door de bewoners naar eigen wens ingevuld worden. Een systematisch bouwpakket met o.a. schaaldaken met zonnecellen geeft de bewoners een grote vrijheid tot samenstellen van hun donut met een meer persoonlijke opbouw. Geschiedenisles Donuts for live d.d. 2050 Aan het einde van de 20e eeuw besloot Nederland na jaren van indamming, het water meer zijn loop te laten. Uiterwaarden en polders werden aangewezen als overstromingsgebieden van diverse waterlopen. Ook binnendijks werd het waterpeil soms verhoogd om de natuur zijn vrije loop te laten gaan. Delen van het lage land werden in wetlands omgezet met zeer afwisselende landschappen en diverse gradaties van natheid. Mede doordat steden zich steeds moeilijker konden uitbreiden begon men zich in begin 21e eeuw te realiseren dat deze wetlands ook als bewoonbaar gebied ingericht konden worden. Een typisch Hollandse gedachte om meer met het water te doen. Een eenvoudige infrastructuur moest zorgen voor de bereikbaarheid van de wooneenheden, die zowel op het land, in het water, als in een overgangszone daarvan gesitueerd konden worden. Er werden regels vastgesteld aan de te bouwen objecten: 1.De amfibische woning moet zowel kunnen drijven als op elke ondergrond geplaatst kunnen worden. 2.De woning moet voor het grootste deel zelfsupporting zijn en wordt niet aangesloten op een rioleringssysteem. 3.De bewoners mogen in principe geen gebruik maken van het (natuur) land waar de woningen zijn gesitueerd. 4.Een basisontwerp voor elke woning moet door de bewoners uittebreiden zijn. 5.De wooneenheid moet goed geïsoleerd en milieuvriendelijk zijn met minimale lozing (water, warmte en rookgassen) op de omgeving. 6.De woningen moeten in serie produktie te maken zijn, maar tevens moet er een grote keus van elementen zijn die op elkaar aansluiten. 7.De bouwdelen moeten afmetingen hebben dat ze transportabel zijn over de weg. 8. De inrichting van de woning moet aan te passen zijn door de bewoners zelf, met de gebruikelijke doe het zelf produkten. 9.De wooneenheden moeten met een voertuig bereikbaar zijn. 10.De woningen moeten zowel zelfstandig als in klusters geplaats kunnen worden. Een in het jaar 2000 ontwikkeld type is nu (2005) op vele lokaties in het westen van nederland en tot ver daarbuiten toegepast. Een in de lokatie passend vast wegenstelsel al of niet verhoogd (dijken) ontsluiten lintvorming steigers die het natte land met de amfibischewoningen ontsluiten. Deze houten brugkonstrukties (steigers) aangelegd in diverse patronen doorkruisen vrij willekeurig sloten, moerassen, plassen en andere ondergronden. Aan de berijdbare steigers hangen om een bepaalde afstand plateaus van 3 x 6m, waar men een voertuig kan parkeren en een amfibisch woning kan aansluiten. Een donutvormig lichaam vormt de basis van de woning. In de krans van de donut bevinden zich de standaard vertrekken zoals woonkamer, slaapkamer en de nattecellen. Een deel van de krans (veelal een kwart) is buitenruimte en fungeert als aanlegsteiger. Het centrum is in het begin leeg maar kan door de bewoner naar eigen wens tot een hoogte van 9m ingevuld worden. De donuts zijn de basis van de gebiedsinrichting en van de woning, een persoonlijke opbouw geeft het gebied zijn karakter. Afhankelijk van de creativiteit van de bewoners en de dichtheid wordt er een bepaald beeld geschapen. Het onderste deel van de donut is opgebouwd uit vier transportabele drijvers die op lokatie aan elkaar gemonteerd worden en het draagvermogen van de woning verzorgen. Het centrum van deze drijvers bevat een waterzuiveringsunit die het vervuild water kan reinigen, weer hergebruiken of schoon afvoeren. Vier kolommen vormen het skelet van de woning, hierop kan de bewoner zijn uitbreiding plaatsen. Het bovenste deel van de donut bestaat uit een reeks van schalen (vier per kwart) die het dak vormen. Deze schalen zijn in diverse uitvoeringen te verkrijgen. Een groot deel van de huid is afgezet met zonnecellen die de bijdragen aan de energie behoefte van de woning. De binnenwand, waardoor het meeste licht naar binnen komt bestaat uit standaard houten elementen met ramen en deuren. De (buiten) spleet tussen het bovenste en onderste deel van de donut bestaat uit 2.7 m lange koppelstukken met spleetramen en ventilatieunits. De kopwanden bevatten grote schuifpuien waardoor men over het landschap kan uitkijken. De gehele inbouw is van traditionele houtskeletbouw en is eventueel door de bewoners zelf in elkaar te zetten. Dit systematische bouwpakket geeft de bewoners een grote vrijheid tot inrichting (indeling) van hun woonomgeving en met een persoonlijke opbouw hun gezicht naar buiten toe. Al zijn de woningen aangesloten op de waterleiding en het electranet zullen ze voor het grootste deel zelfsupporting zijn. De ronde donutvorm (14m) geeft de mogelijkheid om de eenheden lokaal dicht bij elkaar te plaatsen maar laat tevens ruimte over voor landschapsontwikkeling.