|
Nederland: water/land
Nederland ontleent zijn naam aan het feit dat het deels gelegen is onder de waterspiegel. Dat geldt zeker voor Zuid-Holland. De provincie kenmerkt zich door uiterwaarden, veengebieden, plassen en polders. Deze omgeving vraagt om een woonvorm die zich niet verzet tegen de aanwezigheid van water maar die hierin "meegaat". Stedenbouw In mijn ontwerp wordt het gebied ontsloten door gebruik te maken van drijvende steigers die net als de huizen droog mogen vallen. Met behulp van deze elementen wordt een structuur aangelegd die zich van groot naar klein vertakt. Alle vertakkingen eindigen bij een woning. Op een beperkt aantal plekken, dicht bij de hoofdstructuur, zijn praktische functies gegroepeerd zoals parkeren en winkelen. Binnen het woongebied verplaatst men zich te voet, met de fiets of per boot. Door het gebruik van
de beschreven structuur wordt er zo min mogelijk ingegrepen in het landschap,
er wordt slechts aan toegevoegd. De flexibiliteit van het ontwerp maakt
dat het ook goed toepasbaar is in andere gebieden waarin fluctuerende
waterstanden ook een rol spelen.
De huizen bestaan uit twee delen, een woongedeelte en een functioneel gedeelte. De gesloten gevels beschermen de bewoner met name in de winter tegen kou, wind en neerslag. Tussen de twee delen bevindt zich een glazen verbinding. Bij het "oversteken" van de ene zijde naar de andere ervaart de bewoner de natuur goed. De twee riante terrassen aan weerszijden van het huis, maken het buiten zijn in de zomer aantrekkelijk. Er bestaan in dit plan twee typen woningen: één type is geschikt voor één- of tweepersoonshuishoudens en het tweede type is geschikt voor kleine gezinnen. Beide kunnen op gestandaardiseerde wijze worden vervaardigd. Conclusie: De voorwaarde om te kunnen bouwen, namelijk de aanwezigheid van land, is in een waterrijk gebied onvoldoende voorhanden. Desondanks blijken aantrekkelijke vormen van bouwen mogelijk die de natuur niet alleen intact laten, maar zelfs door het contrast versterken. |